Contract tandarts en verzekeraar blijft moeizaam
Sinds 1 januari zijn de tandartstarieven vrij. De overheid wil dat de klant bewust kiest op basis van transparante kwaliteitscriteria. Toch is de vraag of er wel sprake is van meer contractvrijheid en voor wie. De prestatiecriteria zijn bekend; die voor kwaliteit nog niet.
De relatie patiënt-tandarts stoelt op vertrouwen en dat blijft zo. De tandarts moet duidelijker worden over kwaliteit en service, zodat de patiënt objectief kan kiezen. Wij denken echter dat veel patiënten zich laten leiden door het vertrouwen dat ze hebben in de huidige tandarts.
De verhouding patiënt-zorgverzekeraar ligt vast in de zorgverzekeringsovereenkomst. Jongeren tot 18 jaar vallen binnen de basisverzekering; daarboven wordt alleen via een aanvullend pakket vergoed, vaak tot een maximumbedrag. Bij een restitutiepolis kan men de tandarts zelf kiezen, bij een naturapolis niet.
De mondzorgovereenkomst regelt de relatie tussen tandarts en verzekeraar. Zorgverzekeraars moeten voldoende zorg inkopen, waarbij eisen voor kwaliteit en service gelden. Ook wil de zorgverzekeraar kosten beheersen. Veel tandartsen sluiten geen contracten af, vanwege prijsbeperkingen. In regio's met een tekort aan tandartsen stijgen tarieven meer dan in gebieden, met een overschot.
Zorgverzekeraars vergoeden verrichtingen tot een maximumbedrag, de patiënt betaalt het restant bij. Een maatwerkcontract is voorlopig niet aan de orde. Verzekeraars missen de mankracht om jaarlijks met alle tandartspraktijken te onderhandelen. Ze overwegen dat alleen als praktijken zich verenigen in een collectief. Zo niet, dan volgt een standaardcontract.
Samenwerken of zich verenigen vergroot de onderhandelingskracht van tandartsen. Die moeten alert zijn op wat is toegestaan, mogen niet collectief tarieven vaststellen, noch collectief onderhandelen over commerciële aspecten van de mondzorgovereenkomst. De Mededingingswet stelt hier scherpe grenzen aan.
De vraag is wanneer tandartsen concurrenten zijn en wat precies die commerciële aspecten zijn van de overeenkomst. Kwaliteit is misschien geen commercieel aspect, maar wordt het wel als er een prijskaartje aan hangt. Dat bemoeilijkt de start over de contracten, zoals recent bleek uit recente verklaringen van zorgverzekeraars die vinden dat de tarieven te veel stegen. Het succes van marktpartijen staat of valt met de vraag of ze oog hebben voor elkaars belangen.
Een zorgverzekeraar wil kwaliteit en kostenbeheersing. De tandarts wil kwaliteit leveren en betaald worden. Er moet ruimte zijn voor innovatie en investeringen. Als er al ruimte is voor onderhandelingen, moet voorkomen worden dat de contractvorming over de hoofden van de patiënt uitgespeeld gaat worden.
Claudia Bruins is advocaat bij Deterink Advocaten en Notarissen te Eindhoven. Lex Maas is adviseur bij Polos te Den Bosch.
(Bron: FD, 30 januari 2012)
